ما مردمان خانه بدوشیم و خُش نشین

 

ما اجنبی ز قاعدهٔ کار عالمیم

بیهوده گرد کوچه و بازار عالمیم

 

دیوانه طینتیم زر و سنگ ما یکیست

اینیم اگر عزیز و گر خوار عالمیم

 

ما مردمان خانه بدوشیم و خُش نشین

نی زان گروه خانه نگهدار عالمیم

 

حک کردنی چو نقطهٔ سهویم بر ورق

ما خال عیب صفحه رخسار عالمیم

 

با سینه برهنه به شیران نهیم رو

انصاف نیست ورنه جگردار عالمیم

 

وحشی رسوم راحت و آزار با هم است

زین عادت بد است که آزار عالمیم

 

وحشی بافقی 

Share this Post Share to Facebook Share to Twitter Email This Pin This

نوشته شده در تاريخ یک شنبه 18 شهريور 1397برچسب:ما مردمان خانه بدوشیم و خُش نشین - شایان دیبا, توسط شایان دیبا